Operacja Caldwella-Luca

Dziedziny stomatologii
17 lipca 2019
Słownik stomatologa
3 sierpnia 2019
Pokaż wszystkie

W chirurgii stosuje się wiele operacji i zabiegów, jednak operacja Caldwella-Luca z pewnością należy do grona tych bardziej popularnych. Zaliczana jest do operacji otolaryngologicznych, co początkowo może kojarzyć się z laryngologią. Mimo wszystko operacje otolaryngologiczne obejmują także odcinki takie jak krtań, gardło czy szyja, co kwalifikuje je również do stomatologii.

Metoda wytworzona w 1893 roku przez George’a Caldwella i później przedstawiona także przez Henriego Luca, polega na otwarciu zatoki szczękowej poprzez dół nadkłowy, który znajduje się w przedniej ścianie zatoki szczękowej i znajduje się poniżej otworu podoczodołowego. Zabieg ten wykonywany jest jedynie, podczas gdy pacjent jest pod działaniem znieczulenia ogólnego.

Zabieg jest wskazany tylko w niektórych sytuacjach – przykładem jest przewlekłe ropne zapalenie zatoki szczękowej. Wykonujemy operację tylko w momencie, kiedy nie możemy zastosować leczenia endoskopowego. Kolejnym przykładem jest leczenie polip — operację stosujemy tylko, kiedy leczenie poprzez drogi nosowe nie przynosi żadnego efektu. Można zastosować ją również, kiedy w zatoce szczękowej znajdują się ciała obce, do wstępnej rewizji zatoki lub jako wstępny zabieg do innych operacji przeprowadzanych w zatokach sitowych, lub zatoce klinowej.

Cały proces zabiegu dzielimy na cztery główne etapy. Pierwszym, wstępnym elementem jest właśnie otwarcie zatoki szczękowej. Po otwarciu, kiedy nie pojawią się żadne komplikacje, można usunąć zmienioną patologicznie błonę śluzową znajdującą się w zatoce. Aby lepiej opróżnić wydzielinę z zatoki, tworzy się nowe połączenie jej z jamą nosową – ten proces jest właśnie trzecim etapem całego zabiegu. Końcowym elementem jest oczywiście założenie szwów, które umiejscowione zostają w przedsionku jamy ustnej.

Jeśli po operacji pojawi się obrzęk – należy zastosować zimne okłady (np. z lodu czy zamrożonego grochu) i używać ich w miejscach, gdzie widoczny jest obrzęk. Najczęściej są to okolice policzka. Po operacji wskazane jest także częste przepłukiwanie zatoki szczękowej w celu oczyszczenia świeżo pooperacyjnego miejsca z wszelkich bakterii. U niektórych pacjentów nie obywa się także bez antybiotykoterapii czy stosowania silnych środków przeciwbólowych.

Źródło: https://www.steczkodentysta.pl/

Komentarze są wyłączone.